9.Haftadan bildiriyorum çok halsizim. Ama bu ; işte tatlı bir yorgunluk, uykunun gelmesi gibi bir durum değil. Böyle nasıl anlatsam rahatsız edici, sinir bozucu bir yorgunluk. Yorgun olduğunu anlamadığın, hissetmediğin bir hal. Yani bir şey rahatsız ediyor, huzursuz ediyor, yaşama sevincini sömürüyor sen ne olduğunu anlamıyorsun; işte o yorgunluk böyle bir şey benim hislerime göre.
Ben ki sürekli fıldır fıldır gezmeyi seven bir kişiyim. Evden çıkmak istemiyorum ve evde durduğum için de mutsuzum. İşe giderken kırk saat kıyafet seçip saçını başını, makyajını yapan ben, neredeyse eşofmanla ve yataktan kalktığım halimle gideceğim işe. Zaman durmuş gibi. Mevsim kış. İzmir'i böyle soğuk hatırlamıyorum hiç(gerçi burdaki 3.kışım). Ağzıma gelen acı su, zaten ağzımda her daim olan metal tadı hayatı daha da çekilmez kılıyor. Çok yiyemiyorum zaten. Zorla bir dilim ekmek biraz peynir sonuç bu. Sürekli şikayet ediyorum, farkındayım ama bunları yazmasam delireceğim. Bir şekilde içimi dökmem gerek. Biri çıksa dese ki abartıyorsun, şu an ki duyguların sebep bunlara, hepsi geçecek reflü dahil, beni inandırsa, belki o zaman biraz daha dayanıklı olurdum...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder